Słownik

Dach dwuspadowy - zwany też: szczytowy lub siodłowy, dach o dwóch połaciach dachowych, ściany boczne (szczytowe) w obrębie dachu zwane są szczytami.

Dach czterospadowy - dach o dwóch połaciach podłużnych w kształcie trapezu i dwóch połaciach bocznych w kształcie trójkąta. Taki rodzaj dachu zwany jest także brogowym.

Dach mansadrowy - dach łamany, zbudowany z dwóch oddzielonych od siebie gzymsem powierzchni połaci dachowych. Dach mansardowy może być dachem dwu- lub czterospadowym. Jules Hardouin Mansard, francuski architekt okresu baroku, jako pierwszy wprowadził to rozwiązanie konstrukcyjne i wykorzystał poddasze jako część użytkową. Rozróżniamy typy:

• francuski - część dolna o spadku ok. 60°, część górna o spadku ok. 30°
• polski - posiada jednakowy spadek obu części; występuje też odmiana typu polskiego – tzw. dach krakowski

Kalenica - najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych. Jest to tzw. kalenica główna, w odróżnieniu od linii przecięcia skośnych krawędzi połaci, które tworzą tzw. kalenice narożne. Nazwa staropolska, pochodzi od czynności "skalania" czyli łączenia słomy maczanej w rozrobionej glinie i układanej na grzbiecie dachu w celu uzyskania większej szczelności strzechy.

Kosz - krawędź wklęsła powstała na przecięciu dwóch połaci dachowych wzdłuż tzw. linii koszowej.

Okap - dolna, pozioma krawędź dachu, zwykle wysunięta przed płaszczyznę elewacji. Wzdłuż okapu zazwyczaj przebiega rynna.

Wszystkie definicje za Wikipedią.